فار!

چرا جوانان سکوت کرده اند؟

تهران بودم، وقتی که خبر پيروزی تيم ملی فوتبال ايران در بازيهای آسيايی اعلام شد.
مسير چندين خيابان را طی کردم و همه اش انتظار می کشيدم تا جوانان پر شوری که با کوچکترين پيروزی ها در کشورشان به خيابان ها ريخته و شور ونشاط جوانی را عرضه میکنند ببينم، اما دريغ از حتی يک بوغ ماشين در خيابان ها.
با خودم فکر ها کردم،اينکه پس اين همه شور و نشاط کجا رفت وچرا به اين زودی و سادگی هيجان وشادی جوانان بايگانی شد.
جالب است که در مورد اين موضوع هيچ کجا و از هیچکس حرفی به ميان نيامد، انگار همه آنهايی که تا ديروز شعار جوان و جوان باوری را سرلوحه ترقی خود قرار داده بودند يادشان رفت که فرياد سکوت عميقشان در يک چنين حادثه بزرگی چشمها را نوازش داد.
اين که گذشت، اما بر مسولان جامعه است که از اين رخداد بزرگ به آرامی وسادگی عبور نکنند، چرا که سکوت وسکون جوانان حرفهای زيادی در دل دارد، با عدم حضور نوجوانان در عرصه های مختلف ،ضربه روحی سنگينی به آنان وجامعه وارد ميشود که جبران آن در آينده بسيار سنگين است،باور کنيد!

   + hasan shakibzade ; ۱٢:٤٤ ‎ق.ظ ; یکشنبه ٢۸ مهر ،۱۳۸۱
comment نظرات ()